Sygnały ironii
propozycja znaku ironii
Sygnałami ironii werbalnej są statystycznie melodia i mimika; w odczytywaniu ironii tekstowej przyjmujący kieruje się zwłaszcza kontekstem (wiedzą o autorze i jego rzeczywistych poglądach, temacie, światopoglądzie typowym na przedmiot danej epoki itp).
Wskaźnikiem interpunkcyjnym ironii bywa cudzysłów; w komunikacji internetowej - w tekstach mniej oficjalnych - rozpowszechnił się emotikon ":]". Metodą graficznego zasygnalizowania ironii możebny również wytłuszczenie, podkreślenie, wykorzystanie wielkich liter (np. To przede wszystkim uzdolniony pomysł). Nie przyjął się zaproponowany na mocy francuskiego poetę Alcantera de Brahma wobec skrajność XIX w. znak ironii (point d'ironie) – lustrzane ślad znaku zapytania. Graficzne wskaźniki ironii, spośród jednej strony, zapobiegają pomyłkom w rozpoznawaniu ironii, lecz spośród drugiej, czynią ironię mniej subtelną, pozbawiają odbiorcę satysfakcji spośród samodzielnego odczytania ironicznej treści.
W użyciach ironicznych występują nieraz wtrącenia, np. oczywiście, niewątpliwie, doprawdy, jak wiadomo; elementy metajęzykowe (tzw., że w ów sposób powiem), natomiast żadna jednostka języka nie jest zarezerwowana resztkami sił i jedynie na przedmiot ironii. ponieważ sygnały mogą istnieć trudne aż do uchwycenia, a okoliczności nie wiecznie dostarcza wskazówek, przyjmujący być może nie dostrzec ironicznej intencji nadawcy i nieprawidłowo pokapować się wypowiedź. szyderstwo wiąże się bardzo nieraz spośród efektem komicznym, co natomiast nie oznacza, iż każda wypowiedź ironiczna jest śmieszna (przypadki tzw. gorzkiej ironii, sarkazmu).