Ironia a sarkazm
Łacińskie sarcasmus wywodzi się spośród gr. σαρκασμός sarkasmos – od chwili σαρκάζω sarkazo, innymi słowy “przygryzam usta spośród wściekłości”.
Z pojęciem sarkazmu wiąże się bez liku kontrowersji terminologicznych, bo w literaturze przedmiotu, w charakterze także w potocznym rozumieniu, sarkazm jest stricte kojarzony – czasem nawet utożsamiany – spośród ironią. Niektórzy określają sarkazm w charakterze odcień ironiczny, inni w charakterze ostrą krytykę personalną, szyderstwo. Komponentami sarkazmu są: zjadliwość, uszczypliwość, gorycz. O tak w charakterze szyderstwo w pewnych sytuacjach możebny wyrazem życzliwości, czułości (Mój ty bohaterze; Ach, ty gamoniu), o tak duża liczba wypowiedzi sarkastyczne obciążone są negatywnym ładunkiem emocjonalnym.
Angielskie słowo (przypisywane niekiedy Oscarowi Wilde) mówi, iż sarkazm owo najniższa forma dowcipu, natomiast najwyższa forma inteligencji (the lowest form of humour obuwie the highest form of wit).