Etymologia
Z gr. εἰρωνεία eironeia - symulacja głupszego, oszukiwanie, zachowywanie się na sposób szalbierski oraz plebejski (w czasach starożytnych wyznaczenie pejoratywne). Łac. ilussio, dissimulatio.
Interpretacja ironii zmieniała się w wielu przypadkach w ciągu dziejów; terminem tym określano m.in. mówienie nie wprost, chwalenie przez naganę (i na odwrót), wyśmiewanie, udawanie, satyrę.